Nigara, küntə kənizin gövhərisən
Nigara, küntə kənizin gövhərisən Ələlərş-istivanın məzhərisən.
Həyati-cavidan bulduq ləbindən, Məgər cənnati-ədnin kövsərisən.
Iki aləm camalın aşiqidir, Məgər sən kainatın dilbərisən?
Sana dəyməz mətai-vəsli-məhbub, Sən, ey sufi, səfasız müştərisən.
Müdam olsun sana vəsli-dilaram Ki, sən dilbər yolunda sərsərisən.
Səkiz cənnət üzündən zahir oldu, Məgər sən əhli-ürfan rəhbərisən.
Nəsimidir bu gün sərrafi-mə’ni, Özünü bil ki, ziba cövhərisən.
Lüğət: İstiva – Ekvator xətti; Ziba – Gözəl