Müşküldür, mən kənarə düşəm kuyi-yardən
Müşküldür, mən kənarə düşəm kuyi-yardən, Dişvardır ki, əl üzəm o gülüzardən.
Ya rəb, nolar ki, yar gələ mərgi-aşiqə, Can qüssədən rəha ola, dil intizardən.
Şaxi-gül üzrə əylənib ol şahmari-gur, Əmr eyləyir ki, çək əlini zülfi-yardən.
Hicr atəşin arayə dəxi salma, ey rəqib! Mümkün olurmu ayrıla pərvanə nardən?
Hüsnün xəyalıdır səbəbi-şövqi-xatirim; Qəmzəndi qoymayan qurtarım ahü zardən.
Qəmdən səvayi qəm günü qəmxar yox, könül! Şad ol qəzayə, hər nə yetə qəmgüsardən!
Rahi-vəfadə canü cahan verdi Natəvan, Ta həşr olunca çəkməz əlin etibardən.
Lüğət: Mərg – ölüm; Əmr – iş; Hicr – ayrılıq; Natəvan – qüvvəsiz, halsız, köməksiz