Məni əfgar edən ol xəttü xalın
Məni əfgar edən ol xəttü xalın Bikrdir çeşmeyi-lə’li-zülalın.
Zi Xızr anı görübdürsə Məsiha, Əcaib xəlqi vardır zülcəlalın.
Nə cansan sən, mənim canumdan artux, Könüldən getmədi bir dəm xəyalın.
Müqəddərdir mana ruzi-əzəldən Deyim aləmdə daim vəsfi-halın.
Xətayinin duasıdır dəmadəm Ki, yarəb, olmasun hərgiz zəvalın.
Lüğət: Xətt – yanaq, yazı; Çeşmeyi – heyvan – dirilik bulağı; Zülal – saf su, sağlam, təmiz; Zülcəlal – əzəmətli, cəlallı; Hərgiz – heç vaxt; Zəval – bəla, məhv olma