Ləlində həyat suyu rəvandır
Ləlində həyat suyu rəvandır, Eşqinlə həyat cavidandır.
“Rəhm et!” – deməyə mənə nə hacət, Çün hali-dilim sənə əyandır.
Dil açmayaraq bəyan qıldım, Yüz dəfə ki, halətim yamandır.
Halım sənə zahir oldu, bildim, Qəlbin mənə xeyli mehribandır.
Amma sənə gəncliyin qüruru, “Rəhm etmə ona, – dedi, – amandır”.
Bir faydası yox, sənə desəm də, Bu xəstə vücud natəvandır.
Ölsəm də, Füzuli, yar yanında, Ol qəmləri açma kim, nihandır!