Kuhkəndən gözükür kuhdə asar hənuz

Kuhkəndən gözükür kuhdə asar hənuz, Ol nə bənzər mana, anın əsəri var hənuz.

Çəkdi Məcnun ayağın badiyədən, leyk verir Qanlı güllər, ayağından çəkilən xar hənuz.

Vadiyi-eşqdə sevda ilə sərgəştə idim Gəlmədən gərdişə bu günbədi-dəvvar hənuz.

Nöqteyi-xalinə bağılanmış idi canü könül, Gəzmədən daireyi-dövrdə pərgar hənuz.

Mahə çəkdim şəbi-hicran ələmi-şö’leyi-ah, Ah kim, olmadı ol mah xəbərdar hənuz.

Naleyi-zarım ilə xəlqə həram oldu yuxu, Qarə bəxtim yuxudan olmadı bidar hənuz.

Mərhəmi-vəsli ilə buldu qamu dərdə dəva, Bu Füzuli ələmi-hicr ilə bimar hənuz.