Könül o ləli-ləbündən şərabi-nab istər

Könül o ləli-ləbündən şərabi-nab istər, Xərabi gör ki, özün bir daha xərab istər.

Xumar gözlərün öylə edib xumar məni. Ki, xatirim nə meyi-nab, nə şərab istər.

Tülu edəndə cəmalın səhabi-zülfündən, Günəş girər buluda pərdəyi-hicab istər.

Cahanə şəmsəyi-hüsnün saçanda nəməyi-nur, Nə gecə mah, nə gündüzlər afitab istər

Günah edib məni vəslündən eyləmə məhrum, Tərəhhüm eylə, əgər xatirün səvab istər.

Zəkati-hüsnünü bir busə iylə eylə əda, Hesabi-həq günü səndən o həq hesab istər.

Şəfai, sanma sığar bir qəzəldə vəsfi nigar, Nigar vəsfi mücəlləd neçə kitab istər.