Könül bağlandı ey məh, zülfüvə, divanədən bədtər

Könül bağlandı ey məh, zülfüvə, divanədən bədtər, Məni məst eylədi cami-ləbin, meyxanədən bədtər.

Dolandım başıva, bəlkə sönə bu atəşi eşqin, Camalın şəmi yandırdı məni, pərvanədən bədtər.

Rəqib-asa baxanda sancılan ol tər qızıl güllər, Gözümə xar olub, zülfündəki ol, şanədən bədtər.

Həqiqətpərvər ol, könlüm əgər əhli-məcaz olsan, Qalar dillərdə illərlə sözün, əfsanədən bədtər.

Könül mülkü xəyali-vəslilə abad olur daim, Qəmi-hicran ilə əlbət olur, viranədən bədtər.

Şəfai, xoş günündə aşinalıq göstərənlərdən, Yaman gündə görərsən çoxların, biganədən bədtər.