Könül ağlar göz ilə bax o günəş rüxsarə

Könül ağlar göz ilə bax o günəş rüxsarə, Islanan pərdəsinə gözlərimin et çarə.

Ey səba, kim dedi əfğanım ona söyləyəsən, Min cəfalar verəsən sən o güli-bixarə.

Bir niqab oldu bu torpaq bədənim, canım üçün, Düşər ol pərdə, gözüm düşsə camali-yarə.

Aramızda mənim öz varlığım olmuşdur hicab, Göstər atəşli üzün, sal bu hicabi narə.

Iltifat eylə, rəqibə bu qədər vermə könül, O bir itdir, onu bir daşla elə avarə.

Rəhmsizliklə məni eyləmə gəl bunca xərab, Nola hərdəm nəzər etsən bu dili-bimarə.

Zöhdü təqva ilə aləmdə, Füzuli, nə işin, Bu əzaba özünü kim dedi sal, biçarə?