Kimsə mən tək dəhridə dildaridən ayrılmasın

Kimsə mən tək dəhridə dildaridən ayrılmasın Düşməsin dərdi fəraqə yaridən ayrılmasın.

Qalmasın künci-qəfəsdə mən kimi nalanü zar, Bülbüli-şeyda kimi gülzaridən ayrılmasın.

Dideyi-xunbarimə tar oldu bu dünya, görüm, Açmasın güllər, xəzan gülzaridən ayrılmasın.

Ayrı saldı xalın ol çeşmi-xumarından məni, Həlqəyi-zənciri-zülfün taridən ayrılmasın.

Qarə olsun yarəb əğyari-cəfakarın üzü, Görməsün bir ağ gün, azaridən ayrılmasın.

Qan axıtsın gözləri, min dərdə olsun mübtəla, Qəlbi qəmdən, didəsi xunbaridən ayrılmasın.

Ayrılıq səhrasına düşsün görüm bu ayrılıq, Atəşi-hicrə yanıb heç naridən ayrılmasın.

Eyləmə şükvə Şəfai adəti çərxin budur, Görmədim bir əhli eşqi yaridən ayrılmasın.