Kim ki, istər özünü sərvəri-əyyam eləsin

Kim ki, istər özünü sərvəri-əyyam eləsin, Dəri-meyxanəni öpsün, tələbi-cam eləsin.

Abi-Kövsərdə mənim hər nə nəsibim varsa, Döndərib rəbbim onu badeyi-gülfam eləsin.

Yar gəldi, hamı öz dərdinə məşğul oldu, Qalmadı kimsə ki, əhvalıma əncam eləsin.

Sən nə kutahsən, ey şami-visali-dilbər, Həq mənim ömrümü kəssin, sənə ənam eləsin.

Zülfü xəttin gətirir arizinə cananın, Kafər istər əcəba, kafəri islam eləsin?

Olsa nakamlığım gər o pərinin kamı, Dili-divanəmi həq dəhrdə nakam eləsin.

Seyyid ol zülfü rüxündən ki, hekayət söylər, İstəyir kim, günün ol vəch ilə axşam eləsin.