Kəmali-hüsn veribdir şərabi-nab sana

Kəmali-hüsn veribdir şərabi-nab sana, Sana həlaldir, ey müğıbeçə, şərab sana.

Səni mələk görəli yazmaz oldu eşqi günah, Vəli yazıldı bu üzdən bəsi səvab sana.

Ləbin sualına verməz cəvab üşşaqın, Sual olursa bu səndən, nədir cəvab sana?

Cəza günündə sorulmaz xətalər eylədigin, Yetər fəğan ilə mən verdigim əzab sana.

Məni qərarım ilə qoymaz oldun, ey gərdun, Yeridir ahim ilə versəm inqilab sana.

Şüayi-cövhəri-tiğindən umma rəhm, ey dil, Saqınma su verə, ey təşnə, ol sərab sana.

Füzuli, başına ol sərv sayə saldı bu gün, Ülüvvi-rif’ət ilə yetməz afitab sana.