Hüsnini mən yusifi-kən’anə nisbət qılmışam
Hüsnini mən Yusifi-Kən’anə nisbət qılmışam, Qılmışam nisbət, vəli şahanə nisbət qılmışam.
Canımı tərh etmişəm yolunda, ey arami-can, Könlüm içində xəyalın canə nisbət qılmışam.
Dişlərin incu, ləbin mərcandır, ey bəhri-kərəm, Həlqeyi-dövri-dəhanın kanə nisbət qılmışam.
Ey şəhi-xubani-aləm, bağ içində mən sənin Boyunu sərvə, saçın reyhanə nisbət qılmışam.
Bu Xətayi bir qulundur asitanında sənin, Mürvət eylə, mən səni sultanə nisbət qılmışam.
Lüğət: Hüsn – gözəllik; Vəli – ancaq, lakin; Tərh – atmaq, qaralama, layihə; Bəhr – dəniz; Dəhan – ağız