Hüsni-rüxsarın kim, oldu canü dil heyran ana
Hüsni-rüxsarın kim, oldu canü dil heyran ana, Və’deyi-dövri-qəmərni tapşırır dövran ana.
Çün sənin hüsnün misali-Yusifi-Kən’anidür, Yüzini hər kim ki, görməz, yoxdurur iman ana.
Atəşi-eşqində, ey xunxarə gözlü dilbərim, Eylə yanmışdır bu bağrım, yoxdurur dərman ana.
Gül yanağın, dilbəra, bəs tazətərdir hər zaman, Qanlı yaşımdan tökər hər dəm gözüm baran ana.
Zülməti-zülfində könlü bu Xətayi xəstənin Xızra bənzər kim, görünməz çeşmeyi-heyvan ana.
Lüğət: Hüsn – gözəllik; Dil – ürək; Baran – yağış; Çeşmeyi – heyvan – dirilik bulağı