Gögdəki mahin liqası dust didarındadır
Gögdəki mahin liqası dust didarındadır, Afitabın yüzi ol xurşid rüxsarındadır.
Vəsl ümidinə gəzər miskin könül, olmaz həlak, Yoxsa çox hicran bəlası çeşmi-bimarındadır?
Ahu tək aşiqlərin könlün neçün seyd etməsün, Ol qədər kirpik oxu kim, çeşmi-xunxarındadır.
Aqibət tufan qopar, bir gün cahanı qərq edər, Seyli-baran kim, bu aşiq çeşmi-xunbarındadır.
Bu Xətayi şe’rinə münkir nədənsən, zahida? Atəşi-eşqin nişanı odlu göftarındadır.
Lüğət: Xurşid – günəş; Vəsl – qovuşmaq; Çeşmi – giryan – ağlar göz; Seyd – ov; Çeşm – göz; Baran – yağış; Münkir – inkar edən, danan