Gizli dərdim necə olmaz bu qədər qəmlə əyan
Gizli dərdim necə olmaz bu qədər qəmlə əyan, Bu sükutun özü hali-dilimi etdi bəyan.
Bir zaman çıxmadı candan kədəri cananın, Yarı candır mənə dərdi, keçə bilməm ondan.
Xaki-rahində gözüm incisi sərf oldu, xoşam, Çünki eşqində nisar eyləmişəm gövhəri-can.
Belimi eşq yükü bükdü, nə daşdır ürəyin, Yanmasa hali-dili-zarimə, ey qaşı kəman!
Dərdi-eşqinlə bütün aləm olub düşmənimiz, Bu səfayə həsəd etdi fələki-kəcdövran.
Istəyirdim rəhi-eqşində sədaqətli olam, Neyləyim, vermədi ömrüm bu təmənnadə aman.
Eşq feyzilə yetib məqsədə, xoşbəxt olduq, Ey Füzuli, daha bəsdir bu qədər ahü fəğan.