Gizlədirdim bir zaman bu çeşmi-rövşəndən səni

Gizlədirdim bir zaman bu çeşmi-rövşəndən səni, Gizlədir indi, nigarım, qeyrilər məndən səni.

Qoy xədəngi-möhnətin rövzənlər açsın sinədən, Dil görə, ey mahrüx, şayəd bu rövzəndən səni.

Bu qədü rüxsar ilə seyri-gülüstan eyləsən, Fərq qılmaz bağban, ey sərv, gülşəndən səni.

Gərçi, nöh əflaki-kəcrov səxtdir, ey tiri-ah, Qorxma, pərran eylərəm suz ilə cövşəndən səni.

Sən dua eylə yetim, ey can, bu gün çananıma, Hiç qəm çəkmə qutarram məhbəsi-təndən səni.

Mən hara, həngameyi-vəslin hara, ey şəmi-hüsn, Od tutub pərvanətək yannam görəm gendən səni.

Seyyida, hər kimsənə bir mətləb istər dəhrdən, Mətləbim yox qeyrdən, mən istərəm səndən səni.