Gərçi məndən etdi sərkəşlik o sərvi-sərbülənd
Gərçi məndən etdi sərkəşlik o sərvi-sərbülənd, Tapmışam təsxirinə ahi-dilimdən bir kəmənd.
Olmuşam eylə nəhif ol nuşləb eşqində kim, Zəfdən çıxmaz nəfəs, neytək kəsilsəm bənd-bənd,
Ey dil, ol bidərdə izhar etmə dərdi-eşqi kim, Yüz desin, fəhm eyləməz, bidərdə dərdin dərdmənd.
Atəşin rüxsarın üzrə xali-hindulərmidir, Ya ki, dəfi-zəxmi-çeşmə məcmərə saldın sipənd?!
Giryeyi-biixtiyarım təlx edib ovqatımı, Bir açılmaz, halımı sormaz o ləli-nuşxənd.
Cam tutdum kim, tutub piri-müğanın pəndini, Kim deyir, divanələr tutmaz, könül, aləmdə pənd?
Bilmirəm məsciddən, ey Seyyid, nə gördün aqibət Kim, çəkib məsciddən əl, meyxanəni etdin pəsənd.