Gəlib fəğanə yenə bu yeganə bülbüllər

Gəlib fəğanə yenə bu yeganə bülbüllər, Gül eşqinə oxuyur, xoş təranə, bülbüllər.

Nəvasi nəğməi-Davud tək fərəh əfza, Sədası ruh verir, cismu canə, bülbüllər.

Gül üzlü nazlılar eşqində nalə etmək üçün, Çəməndə laləni etdi bəhanə, bülbüllər.

Səda-sədayə verüb, cümlə eşq mənasın, Çəkər nəva ilə şərhü bəyanə, bülbüllər.

Düşündürür o nəvalər dərindən insanı, Ucaldır eşq ələmin, asimanə, bülbüllər.

Məhəbbət ətri ilə müşkbar olub gülşən, Alıb qucağa gülü, aşiqanə, bülbüllər.

Nə qədr oldu fərəhbəxş gülsitanə çəmən, Əmin olmadı, badi-xəzanə, bülbüllər.

Odur bahar səfalı bu Azəristanı, Ediblər özlərinə aşiyanə, bülbüllər.

Xəzandan eyləmə qəflət Şəfai, mövsimi-gül Neçə ki, eyləmədi, bu yeganə bülbüllər.