Gəl ki, dərdi-bidəva dərmanə gəlsün yenlədən
Gəl ki, dərdi-bidəva dərmanə gəlsün yenlədən, Tən Məsiha ləblərindən canə gəlsün yenlədən.
Zülməti-zülfində kamin tapmadım, hökm eylə kim, Ta sekəndər çeşmeyi-heyvanə gəlsün yenlədən.
Çün rəqib əmrinə taət qılmadı, mərdud qıl, Tuği-lə’nət ta kim, ol şeytanə gəlsün yenlədən.
Eşigin qulluğuna gəlsün səlatinlər qamu, Qul təkəbbür qılmasın, sultanə gəlsün yenlədən.
Etdim: – Ey dilbər, demişdin göstərəm şəm’i-rüxim. Der: – Qəbul etmən anı, pərvanə gəlsün yenlədən.
Xeyli dəmdir kim, Xətayi gözləri qan ağladı, Seyli-xunin bir dəxi ümmanə gəlsün yenlədən.
Lüğət: Tən – bədən; Çeşmeyi – heyvan – dirilik bulağı; Mərdud – rədd edilmiş; Qamu – hamı