Gəl ey dildər, tənimdə can olubsan
Gəl ey dildər, tənimdə can olubsan, Nə canım, bəlkə həm canan olubsan.
Hədisi-Mustafadır “əkrəmüz-zeyf”, Könül mülkində xoş mehman olubsan.
Əzəldən kövkəbi-rəxşan idin sən, Bu dövranda məhi-taban olubsan.
Könül, ta gül yanağın gördün anın, Oxu kim, bülbüli-xoşxan olubsan.
Xətayi könlün aldın xəndə birlən, Əya gül bərgi, sən xəndan olubsan.
Lüğət: Kövkəb – ulduz; Rəxşan – parlaq; Taban – parlaq; Bərgi – lalə – lalə yarpağı; Xəndan – gülən