Əyan gözlə baxan şəxsə nihansan

Əyan gözlə baxan şəxsə nihansan, Nihan gözlə baxan zatə əyansan.

Desəm pinhansən, hər yan əyansan, Desəm ki, mən əyansən, yox nihansan.

Münəvvər etmisən cümlə cahanı, Məgər sən afitabi-asimansan?

Özün həm rahsən, həm rahzənsən, Özün həm düzdsən, həm pasibansan.

Adındır zərrü nafe, ey nigarım, Gəhi üşşaqə sudü gəh ziyansan.

Səninləndir xəzanım, həm baharım, Vəli sən nə baharü nə xəzansan.

Yelə verdin şəmimi-tari-zülfün, Nəsimi eylədin ənbərfəşan sən.

Sən oldun Seyyidin lütfündə zahir, Əyan oldun ki, sən gənci-nihansan.