Ey qönçədəhan, bağrımı qan eylədi eşqün

Ey qönçədəhan, bağrımı qan eylədi eşqün, Daim işimi ahü fəğan eylədi eşqün.

Sevgin dili-viranədə bir gənc idi pünhan, Bu sirri açıb xəlqə əyan eylədi eşqün.

Gəzdirdi biyabanları, səhralərə saldı, Məcnun kimi rüsvayi-cahan eylədi eşqün.

Bir busə verib canımı aldınsa vəlakin, Çox vermək, az almaqda ziyan eylədi eşqün.

Bükdü qocalartək qədimi surətən, əmma, Mənaca məni təzə cavan eylədi eşqün.

Gahi o qılınc qaşlara verdi məni qurban, Müjgan oxuna gahi nişan eylədi eşqün.

Əksün mənə peymanədə göstərdi Şəfai, Qəlbim evini onda məkan eylədi eşqün.