Ey pəri, hüsnin sənin mahi-münəvvər görmüşəm
Ey pəri, hüsnin sənin mahi-münəvvər görmüşəm. Ol yüz üstə əbr tək zülfin müənbər görmüşəm.
Gərçi məhşər bir olur əhli-cəhanə, ey sənəm, Firqətinin hər günün mən ruzi-məhşər görmüşəm.
Bəs ki, bülbül tək cəhanda eşq ilən fəryad edim, Arizin baği gülin çün vərdi-əhmər görmüşəm.
Bəs mənim mülki-cəhanda taleyim firuz ola, Ta sənin yüzün kimi bir sə’di-əkbər görmüşəm.
Bu Xətayinin məqami asitanındır müdam, Çün səni şahi-kərəm, özümni Qənbər görmüşəm.
Lüğət: Hüsn – gözəllik; Münəvvər – işıqlı; Əbr – bulud; Müənbər – ətirli; Ariz – yanaq; Vərdi – əhmər – qırmızı gül; Əhmər – qırmızı; Müdam – davamlı, həmişə