Ey ləbin abi-çeşmeyi-heyvan

Ey ləbin abi-çeşmeyi-heyvan, Təl’ətindən xəcil məhi-taban!

Qamətindən qiyamət oldu zühur, Eyyühənnas, əlləməl-Qur’an.

Həq kəlamı üzün bəyanıdır, Ənzəruna bisurətir-rəhman!

Alimül-elm cümlə əşyasan, Ma ləna qeyrəküm vəla dəyyan.

Zahirü batin, əvvəlü axır Səndən ötrü zühuri-şərhü bəyan.

Zati-mütləqsən, ey xücəstəliqa, Küntü kənzin bəyanı oldu əyan.

Küfrü iman süfatı zülfü rüxün, Bilməyən küfrü bilmədi iman.

Sirri-tövhidə irmədi münkir, Adəmə səcdə qılmadı şeytan.

Həqqi bildi, Nəsimi, həqq ilədir, Həq bilənə nədir bu mülki-cahan?