Ey güli-süsən, səni bir natəvan çəkmiş məgər?
Ey güli-süsən, səni bir natəvan çəkmiş məgər? Bir məhi-aliməqamə bəndüvan çəkmiş məgər?
Boylə tarik rənglə girmiş o, qəsrə bilməyib, Sililər rüxsarına ol bağiban çəkmiş məgər?
Çünki bu gülşəndə sərgərdan gəzənlər çoxdu, çox, Ol səbəbdən pasibani-xoşnişan çəkmiş məgər?
Rəngi-buyindən, müzəyyəndir büsati-bəzmi-gül, Xameyi-nəqqaşi-qüdrət gülsitan çəkmiş məgər?
Bu qədər lütfü nəzakət kim, sənin hüsnündədir, Lütfü-təbilə səni ol Natəvan çəkmiş məgər?
Lüğət: Natəvan – qüvvəsiz, halsız, köməksiz; Tarik – qaranlıq; Pasiban – gözətçi; Müzəyyən – bəzəkli, zinətləndirilmiş