Ey əqlü fəhminə qalan aciz sualımız
Ey əqlü fəhminə qalan aciz sualımız, Şərh etməsək də biz, sənə vazehdir halımız.
Şamü səhər təsəvvüri-asari-sününün Nəqşü nigar xanəsi olmuş xəyalımız.
Dərk eyləmək həqiqətini çox mahaldır, Yetməz bu arizulara fikri-məhalımız.
Biz düşdük öz əməllərimizdən bu günlərə, Qoyma həmişəlik belə artsın məlalımız.
Səndən o gün ki, hər əmələ bir cəza yetər, Bəsdir bu üzrümüz, bizə öz infialımız.
Ver bir məcal, zikrin edək biz o dəmdə ki, Bir söz deməkliyə daha olmaz məcalımız.
Izhari-üzrdür bu, Füzuli, günah üçün Yazmış saralmış üzdə onu əşki-alımız.