Ey can, mən cəmalını gördükcə can derəm
Ey can, mən cəmalını gördükcə can derəm, Görsət kim, ol cəmalını görsəm, rəvan derəm.
Bir şəmmə gər gətirsə səba buyi-zülfi-yar, Başilə əqlü canü könül tərcüman derəm.
Vəqti-əcəl gəlirsə mələk can içün mana, Yüzüni görmədin ana canım xaçan derəm.
Hər kim ki, gün yüzün xəbərini gətirsə, yar, Mən ana müjdə yerü gögü asiman derəm.
Dedi Xətayi dilbərə: – Lütfin nədir mana? Dedi: – Yüzümdə aşiqə min gülüstan derəm.
Lüğət: Rəvan – həyat, diri, axan, gedən, ruh, can