Əsas məzmuna keç

Qəzəl

Düşmüşəm eşqüvə canan, ölürəm dərdündən

Məhəmmədəli Şəfai

2

Düşmüşəm eşqüvə canan, ölürəm dərdündən. Eylə bu dərdimə dərman, ölürəm dərdündən.

Şəm tək həsrəti-ruyunlə vücudim əriyib, Qalmayıb məndə dəxi can ölürəm dərdündən.

Gözəlim, rəhm elə yandırma fərağında məni, Çox çətindir qəmi-hicran, ölürəm dərdündən.

Sən mənim bağı-həyatım gülüsən, bülbülünəm, Ey qara telləri reyhan, ölürəm dərdündən.

Kipriyin oxlarını çəkmə dili-zarımdan, Qaşların tiğinə qurban, ölürəm dərdündən.

O xumar gözlərinin aşiqi-məstanəsiyəm, Olmuşam xalına heyran, ölürəm dərdündən.

Demirəm gül yanağından, gəl ayağından öpüm. Xaki-payündə verim can, ölürəm dərdündən.

Lütfünü kəsmə Şəfaidən, o zülfünlə gülüm Xalını eyləmə pünhan, ölürəm dərdündən.

Məhəmmədəli Şəfai
0şərh

Şərhlər

Hələ şərh yoxdur. İlk şərhi siz yazın.

Şərh yaz

Şərhlər yoxlanıldıqdan sonra yayımlanır.