Dilbəra, gül görmədim gülşəndə rüxsarın kimi
Dilbəra, gül görmədim gülşəndə rüxsarın kimi, Mehri mah olmaz fələk yüzündə didarın kimi.
Gər siyəhdir dünyada leylilə zülmatü siyəh, Olmuya bunlar siyah ol türreyi-tarın kimi.
Al ilən aldı mənim könlümni məndən, duymadım, Sehr içində görmədim ol çeşmi-məkkarın kimi.
Sormuşam, qəndilə şəkkər ləzzəti xoşdur, vəli Ol dəxi şirin degil lə’li-şəkərbarın kimi.
Bu Xətayi xəstəyə neyçün vəfalər qılmadun, Yoxdurur mehrin təki könlündə iqrarın kimi.
Lüğət: Mehr – günəş; Mah – ay; Didar – görüş, üz; Siyah – qara; Çeşmi – giryan – ağlar göz; Vəli – ancaq, lakin