Dilbəra, eşqini təndə saxlaram canım kimi
Dilbəra, eşqini təndə saxlaram canım kimi, İstərəm mehrini can təxtində sultanım kimi.
Yasəmən tək rüxlərin gördüm, əya ruhi-rəvan, Yaşlarım gözdən rəvan oldu yenə qanım kimi.
Qəddini can bağçasında istərəm hər dəmbədəm, Çeşmeyi-çeşmimdə bit sərvi-xuramanım kimi.
İncimən dərdindən, ey könlüm alan nazik sənəm, Vardurur mehri-ləbin könlümdə dərmanım kimi.
Ey Xətayi, eşidib hər dəm mənim fəryadimi Nalə qıldı nöh fələklər ahü əfğanım kimi.
Lüğət: Mehr – günəş; Rəvan – həyat, diri, axan, gedən, ruh, can; Çeşmeyi – heyvan – dirilik bulağı