Dilbəra, eşqin sənin cismimdə canım canıdır
Dilbəra, eşqin sənin cismimdə canım canıdır, Vəsli-rüxsarın xəyalı könlümün dərmanıdır.
Firqətin dövrində, dilbər, xəstə canım oldu zar, Şərbəti-lə’li-ləbin bu dərdimin dərmanıdır.
Mehrü qəhrindən anın, aşüftə könlüm, qəm yemə, Kim, mana cövrü cəfası lütf ilə ehsanıdır.
Zahida, vermə nəsihət eşqi tərk etgil deyü, Aşiqin, Allah bilür kim, sevgisi rəhmanıdır.
Ey Xətayi, cövrü qəhrindən cahanın incimə, Hər nə kim, bəndə yoluna gəlsə həq fərmanıdır.
Lüğət: Vəsl – qovuşmaq; Firqət – ayrılıq; Mehr – günəş; Cövr – zülm