Dilbəra, dərdi-fəraqın qoymadı cismimdə can
Dilbəra, dərdi-fəraqın qoymadı cismimdə can, Anca axdı qanlu yaşım, qalmadı bağrımda qan.
Ta səri-zülfin sənin yüz üstə gördüm, ey pəri, Sən məni sevdayə saldın, ey məhi-namehriban.
Kim sənin yüzündürür xurşidi-xavər nisbəti, Qaşlarınlən gözlərindir fitneyi-axirzəman.
Dün demişsən kim, sana göstərübən can alam, Yüzüni göstərmədin aldın rəvanımdan rəvan.
Rumi ruyində Xətayi ta görübdür ruyi-həqq, Cümleyi-aləm gözündə ruyi-həqqindir nişan.
Lüğət: Xurşid – günəş; Dün – dünən, gecə; Rəvan – həyat, diri, axan, gedən, ruh, can