Dil əsiri-ol ləbi-gülbərgi-xəndandır yenə

Dil əsiri-ol ləbi-gülbərgi-xəndandır yenə, Adətim bülbül kimi fəryadü əfğandır yenə.

Köynəyin yırtıb o gül, əfğan edir bülbül məgər, Ol güli-tər maili-seyri-gülüstandır yenə.

Zülfünə vurmuş nigarım yüz düyün, dərd əhlinə Yüz düyün ol yüz düyündən həmdəmi-candır sənə.

Qafil etmiş heyrəti-halım hicabindən səni, Hüsnünə dünya gözü baxdıqca heyrandır sənə.

Damə salmaq qəsdin etməzsən əgər könlüm quşun, De nə oldu, bəs niyə zülfün pərişandır yenə?

Höqqeyi-ləli-şəkərbarın gözümdən gizlidir, Bu əməllər hoqqabaz dünyayə şayandır yenə.

Səhvdə ömrün keçirmə, ey Füzuli, vaqif ol, Haqq üçün hər bir günahdan keçmək asandır yenə.