Daneyi-xali-siyəh kim, düşdü rüxsar üstünə
Daneyi-xali-siyəh kim, düşdü rüxsar üstünə, Lalyei-pür dağdir kim, düşdü gülzar üstünə.
Həlqələnmiş zülfiniz rüxsarın üstə, ey sənəm, Gəncə bənzər kim, anın yatmışdurur mar üstünə.
Ta ki, zahid gördü yüzün, qılmadı bir gəz nigah, Kafəri-mütləqdir ol kim, gəlməz iqrar üstünə.
Sanasın kim, çeşmeyi-heyvanın üstə gəldi Xızr, Düşdü ta xəttin sənin lə’li-şəkərbar üstünə.
Ta ki, vəslin oldu vasil bu Xətayi xəstəyə, Bir təbibə bənzər ol kim, gəldi bimar üstünə.
Lüğət: Pür – dolu; Mar – ilan; Çeşmeyi – heyvan – dirilik bulağı; Xətt – yanaq, yazı; Vəsl – qovuşmaq; Bimar – xəstə