Cövründən hər dəqiqə yetər yüz bəla mənə

Cövründən hər dəqiqə yetər yüz bəla mənə, Xoşdur bəla, görürsən əgər sən rəva mənə.

Bildim cahanda rəsmü vəfa qalmamış, yenə Bihudə gözlərəm ki, edərsən vəfa mənə.

Mən cövrə dözmürəm ki, yetim öz muradıma, Kamıncadır cəfa deyə, gəldi səfa mənə.

Ləli-ləbini yad qılıb, nuş edim deyə, Min kasə qan ciyərdən edibdir əta mənə.

Fərhad çapdı dağ, bu hünərdirmi aşiqə, Aşiq mənəm ki, dağca çatılmış cəfa mənə.

Hicrindən hər gecə çəkirəm ah sübhədək, Yetdi nələr yolunda, gör, ey məhliqa, mənə.

Aşiq deyə, Füzuli, düşünmə, yeganədir, Yüz başqa aşiqin var, olub rəhnüma mənə.