Çəkəli əynimə bu sikkeyi-mərdan kəpənək
Çəkəli əynimə bu sikkeyi-mərdan kəpənək, Biləsən, qıldı mənim dərdimə dərman kəpənək.
Kəpənək geydiyimə kimsələr eyb eyləməsin, Kim ki, halıma mənim qılmadı nöqsan kəpənək.
Kəpənək geymişəm, əndişədən azad olubam, Üşümək müşkülünü eylədi asan kəpənək.
Mə’rifət əhlinə gəldi kəpənək ətləsi-xas, Nə rəvadır ki, geyə cahilü nadan kəpənək.
Ey Nəsimi, yeri gey, xirqə ərənlər donudur, Geymədi münkir anı, sandı ki, zindan kəpənək.
Lüğət: Əndişə – Fikir; Xirqə – Zahidlərin geydiyi qaba paltar; Münkir – İnkar edən