Cəmalın gülşəniçün mürği-zarəm
Cəmalın gülşəniçün mürği-zarəm, Nədən kim, həsrəti-ol mərğizarəm.
Bu mə’nidən həlak olman ğəmindən, Vüsalından sənin ümmidvarəm.
Cəmalın vərdini gülşəndə gördüm, Fəraqından saçın tək biqərarəm.
Yüzüni görməgə can vermədim çün, Bu işimdən beğayət şərmsarəm.
Xətayi ömri xətm oldu, hənuz, ah, Cəmalın görmək içün intizarəm.
Lüğət: Mürği – hərim – məhrəm quşu; Vərd – gül, ağac çiçəyi