Cəm ikən rüxsarüvə zülfün pərişan eylədin

Cəm ikən rüxsarüvə zülfün pərişan eylədin, Məndən ey gül, ol cəmalüllahı pinhan eylədin.

Bağə girdin ol üzari-aldən açdın niqab, Qönçənin bağrın həsəddən dəmbədəm qan eylədin.

Ərzi-rüxsar eylədin gülşəndə, ey gül bülbülə, Bülbülü gülzari-eşqində pəşiman eylədin.

Boynuma saldın o müşkin zülfüvün zünnarını, Ey büti-tərsa, məni eşqində Sənan eylədin.

Oldu hər bir zərrədən eşqin təcəllası əyan, Aləmi Musatək, ey xurşid, heyran eylədin.

Kənzi-məxfidən əyan oldu düri-şəhvarlər, Qətrəni, ey bəhri-ehsan, dürri-qəltan eylədin.

Gah işvə, gah qəmzə, gah xişmü, gah naz, Seyyidə hər gündə bir növ ilə ehsan eylədin.