Cəhan içrə hər fitnə kim, olsa hadis
Cəhan içrə hər fitnə kim, olsa hadis, Ona sərvi-qəddindir, əlbəttə, bais.
Mədarisdə təhqiqi-muyi-miyanın, Dəqayiqdən ortayə salmış məbahis.
Müvəhhidlərə qılma inkar, zahid, Meyi-vəhdəti sanma ümmül-xəbais1.
Iki didəsiz aləmə Yusifü sən, Sizə yox cəhan içrə imkani-salis.
Mənə cəm olur qanda kim, var bir qəm, Mənəm mülki-qəm içrə Məcnunə varis.
Töküb əşk kuyində, vəslin dilər dil, Saçar nəf’ üçün danə toprağə haris2.
Üzarü ləbin vəsfin eylər Füzuli, Ona həm müfəssir derəm, həm mühəddis.
Lüğət: Mədaris – mədrəsələr, dərs verilən yerlər; Zahid – dünya işlərindən əl çəkərək ibadətlə məşğul olan adam; Ümmül – xəbais – xəbislərin anası; şəraba verilən addır; Didə – göz; Salis – üçüncü; Əşk – göz yaşı; Haris – əkinçi, rəncbər; Üzar – yanaq. V; Mühəddis – hədisçi, hədis rəvayət edən