Cana, cəhanda olmuya məhru sənin kimi
Cana, cəhanda olmuya məhru sənin kimi, Məhrudə dəxi gəlmiyə niku sənin kimi.
Qandır mənim susuzluğum, ey abi-lə’li-yar, Girməz əlümə dünyadə bir su sənin kimi.
Əhsən cəmali-hüsninə kim, bağbani-hüsn Gülşəndə görmədi bitə gülru sənin kimi.
Ey zülfi-dust, dünyadə dur, həm oturma kim, Düşməz dimağə ənbəri-xoşbu sənin kimi.
Getmə Xətayi çeşmidin, ey əksi-qəddi-yar, Nəmnak yerdə bitməyə qarğu sənin kimi.
Lüğət: Məhru – ayüzlü; Abi – həyat – dirilik suyu; Hüsn – gözəllik; Dur – uzaq