Budur fərqi, könül, məhşər gününün ruzi-hicrandan
Budur fərqi, könül, məhşər gününün ruzi-hicrandan Kim, ol can döndərər cismə, bu cismi ayırır candan.
Tutub rahi-ədəm, bulmuş dəhanından könül kamın, Mənə həm cəzmdir ol əzm, mən həm qalmazam andan.
Qəmim şərh etmək üçün istərəm hər gördügüm saət, Tutam damanını, dəgməz əlim çaki-giribandan.
Təvafi-kuyin istərdim qılam, bari-qəmi-eşqin, Xəm etdi qamətim, yollar tutuldu xari-müjgandan.
Nə xoş ülfət tutubdur natəvan cismimlə can, guya Sanır bir tari-mudur ol səri-zülfi-pərişandan.
Oxun gəldikdə çeşmim töksə bağrım qanın, ondandır Ki, bağrım qanına yer qalmadı sinəmdə peykandan.
Sitəm daşı, məlamət xəncəri, bidad şəmşiri, Füzuli, hər cəfa kim, gəlsə xoşdur canə canandan.
Lüğət: Cəzm – kəsmək, qətiyyət; Təvaf – başına dolanmaq; Peykan – ox