Bu diyar içrə mənə nə yar, nə qəmxar var
Bu diyar içrə mənə nə yar, nə qəmxar var, Heç nəyəm, bir kəs mənə qılmaz cahanda etibar.
Səbr ilə Yəqub çatmışdırsa Yusif vəslinə, Qəm yeməz aqil olanlar təlx keçsə ruzigar.
Müddəti-hicran əgər ömrə bərabər olsa da, Vəsli-yarə müttəsil olmaq gərək ümmidvar.
Intizarın gülşənin hər kim sularsa səbr ilə, Qönçeyi-bəxti açar gül, ömrü eylər laləzar.
Hər şüasında məhəbbət mehridən var yüz kəmənd, Düşməz ol mehrə yaxın hər kəsdə olsa ixtiyar.
Etinasızsan, neçin rəhm eyləməzsən bircə yol Ol kəsə kim, min kərə eylər yolunda can nisar.
Dinlənilməz zövq ahəngi, Füzuli, kimsədən, Qalmamışdır yoxsa bu aləmdə rindi-badəxar?