Bu cahan mülkində mən sən yarə möhtac olmuşam
Bu cahan mülkində mən sən yarə möhtac olmuşam, Hər zaman ol yar ilə didarə möhtac olmuşam.
Bülbüli-məstəm, şəha, bimarü zarəm ruzü şəb, Arizuyi-gül ğəmindən xarə möhtac olmuşam.
Girmişəm bazari-eşqə, bir xiridar istərəm, İstəmən sudü ziyan, kirdarə möhtac olmuşam.
Eşq içində valehü sərməstü heyranəm, vəli Gör necə Mənsur təki mən darə möhtac olmuşam.
Söz içində bu Xətayinin cahan möhtacıdır, Bir nəfəs səndən, şəha göftarə möhtac olmuşam.
Lüğət: Bimar – xəstə; Şəb – gecə; Xarə – çaxmaq daşı, bərk daş; Vəli – ancaq, lakin