Biz, gözəldən başqa, dünyaya nəzər az etmişik

Biz, gözəldən başqa, dünyaya nəzər az etmişik, Nazəninlərdən dəxi sərfi-nəzər az etmişik.

Zahida, bizdən soruşma çox da ayini-namaz, Aşiqik biz, eşqdən başqa hünər az etmişik.

Hər əməl haqqında biz çoxlu düşündük, mütləqa, Bir əməl ki, eşqdən üstün gələr, az etmişik.

Şux gözəllərdən vəfa umduq, bəlayi-eşqdən Dərdimiz artmış da olsa, biz həzər az etmişik.

Biz gümüş tək göz yaşı, zər tək üzü etdik nisar, Çün fəqirik, fikri-cəmi-simü zər az etmişik.

Səltənət mülkünə bizdə zərrəcə yox etibar, Şahbazıq biz, şikari-müxtəsər az etmişik.

Dostlar, əlimə keçdi axtardığım o gövhər, Könlüm nəyi dilərdi, oldu ona müyəssər.

Pak eşq sayəsində axır nəsibim oldu Altında zərli tağın siminbədən o dilbər.

Sövdasına o yarın düşdü könül vətəndə, Rənci-səfərsiz oldu qismət mənə gəlirlər.

Könlümdə tək xəyalı vardı o nazlı sərvin, Bəxt oldu yar, qucdum əndamını sərasər.

Bir vaxt o aycamalım düşmüşdü məndən ayrı, Vəslinə çatdım indi, xoş bəxtim oldu yavər.

Oldu, Füzuli, könlüm sən tək kədərdən azad, Dildarına çatanlar olmaz daha mükəddər.