Batinim hicrində, cana, dopdolu qandır mənim
Batinim hicrində, cana, dopdolu qandır mənim, El yüzinə zahirim gül kimi xəndandır mənim.
Zəhri-hicrin ləşkərindən kişvəri-canə nə ğəm, Çün xəyalın könlümün təxtində sultandır mənim.
Bülbüli-zarəm, yüzün bağü gülüstanımdurur, Ol gülüstan üstünə zülfün şəbistandır mənim.
Çeşmi-məstin gecələr neyçün oyanmaz xabdən? Kim, işim hər sübhü şam ah ilə əfğandır mənim.
Bu Xətayiyə rəqibin fitnəsi kar eyləməz, Daima çün dəstgirim fəzli-sübhandır mənim.
Lüğət: Xəndan – gülən; Hicr – ayrılıq; Kişvər – ölkə; Şəbistan – yataq otağı, hərəmxana; Çeşmi – giryan – ağlar göz; Kar – iş; Dəstgir – əldən tutan, köməkçi; Fəzl – fəzilət – dəyər, üstünlük, bilik; Sübhan – Allah