Alanda dəstinə ol şuxi-gülüzar qələm

Alanda dəstinə ol şuxi-gülüzar qələm, Əlindən olmağını istəməz kənar qələm.

Qələm özü-Xütən ahusudur və yainkim, Həvayi-zülfü ilə oldu müşkbar qələm.

Öpərdim əllərini ol qələmqaşın mən də, Məni edəydi əgər xəlq kirdgar qələm.

Dəhanı ilə qələm başın etdn pak o gül, Yetişdi çeşmeyi-heyvanə Xızrvar qələm.

İki dil açdı ki, vəsf eyləsin o gülbədəni Fəzilətü hünərin etdi aşkar qələm.

Kəsəydi başımı tiği-cəfa ilə hər dəm, Xəyal edəydi məni kaş ol nigar, qələm.

Qaşını çəkməgə əsbab olmasa, Seyyid, Əzəldə etməz idi xəlq kirdgar qələm.