Afitabi-zərfəşan, ya badeyi-yaqutdur

Afitabi-zərfəşan, ya badeyi-yaqutdur, Ruhi-ruhullahi-əzəm, ruh üçün ya qutdur.

Ləbmidir, ey Xızri-xət, ya çeşmeyi-abi-həyat, Xaldır dövri-rüxündə, ya xəti-yaqutdur.

İki zülfün sərnigun çahi-zənəxdanə düşüb, Çahi-Babildə məgər Harut ilə Marutdur.

Olmayıbdır, ey qəmər, gündə küsufi-afitab, Hüsnüvü görmüş qaçıb rəngi, bu gün məbhutdur.

Badeyi-gülfam ilə aludə olmuş caməsi, Ya damıb pirahəni-dildarə qarə tutdur.

Gözlərin təlimi-sehr eylər sənin mərdümlərə, Ey gözüm nuru, bular Harut ilə Marutdur?!

Bülbüli-gülzari-qüds idin əzəldən, Seyyida, Heyf kim, indi məqamın aləmi-nasutdur.