«ZİYA» QƏZETİNƏ — İlahi, bu «Ziya» afaq ara güntək ziyalənsin

İlahi, bu «Ziya» afaq ara güntək ziyalənsin! Ziyai-tələtindən dideyi-aləm cilalənsin! Ona bani olan Hacı Səidin kövkəbi-bəxti Səadət mətləindən zahir olsun, incilalənsin, İlahi, aləm içrə canişini-mülki-Qafqazın, Ədalət məsnədində yüz min il ömrü bəqalənsin. Qəzet bir hüdhüdi-ziba, qəzetxanlar Süleymandır, Yetib Bülqeysi-mənayə gərək onlar Səbalənsin. Qəzetdir peyki-ruhani ki, söylər sirri-pünhani, Nə lazım peyki-həqq künci-xəfadə ixtifalənsin. Bu kari-xeyrə kim, bir paktiynət eyləyib iqdam, Gərək millət qıla himmət ki, ta mətləb ədalənsin. Məsəldir söyləyib aqil ki, tək əldən səda çıxmaz, Gərəkdir əl-ələ vermək ki, ta ol əl sədalənsin. Çıxan dəm ceybi-qeybi-məşriqi-lareybdən ol əl, Yədi-Musa kimi ecaz üçün beyzanümalənsin. Təəssübdən uzaq olmaz, ianət vəqtidir, canım, Bilib əhvali-afaqı gərək millət səfalənsin. Həqiqət, yaxşı söz hər kəsdən olsa yaxşıdır, billah, Təəssüb əhli bu rəmzi-hədisə iktifalənsin. «Və la-tənzür ila mən qalə»yə qılsın nəzər hasid – Ki, ta «Vənzur ila məqalə»dən çeşmi ziyalənsin. Məhəbbət töxmin ək sinəndə, ta versin səmər rahət, Fəzilət nəxlinə rəşk etmə, qoy nəşvü nümalənsin. Miləl beynində bir rəftar qıl qanuni-hikmətlə – Ki, ta biganələr görsün kəmalın, aşinalənsin. İlahi, bu qəzetdən şad eylə əhli-afaqı, Zəri-məskuki-dövləttək rəvacında rəvalənsin. Ziyası çün onun xurşidi-bürci-Rusiyətdəndir, Onun təhtəş-şüaində qalıb «Əxtər» sühalənsin. Qəzet təbində məzun eyləyib bir əhli-idraki – Ki, ta pəndin görüb əhli-məarif iqtidalənsin. Bu işlər dövləti-Rusiyyənin ədlilə naşidir, Xudavəndə, bu dövlət günbəgündən etilalənsin. O şahənşahi-adil, imperaturi-müəzzəm kim, Hümayi-səltənətdir zillinə dəhr ilticalənsin. Bizə bu izndən bihəd fəvaidlər ki, hasildir, Yetişməz intəhayə gər yazam dəhr intəhalənsin. İlahi, seyyidin qıl bu düasın sən icabət kim, «Ziya» güntək ziyalənsin, cahanə müncəlalənsin!