Əsas məzmuna keç

Heca şeiri

Yeldağı haqqı

Zəlimxan Yaqub

1
Qocaman Borçalıda, dağlar qoyunda Kəpənəkçi adlı qoca bir kənd var. Məni dünyaya gətirən bu kəndə sökəkli “Yeldağı” adında bir ziyarət ocağı var. Neçə yüz illərdi bu kəndin camaatı and içəndə “Yeldağı haqqı!” deyib ona and içir, müqəddəs arzulara qovuşmaq üçün onun ətəyində ziyarət daşının yanında nəzir verib, qurbanlar kəsir.

Adını dilimdə and eyləmişəm, Sözünü dilimdə qənd eyləmişəm, Ömrümü ömrünə bənd eyləmişəm. On ilin, yüz ilin söhbəti deyil, Mən onu min ildi bənd eyləmişəm, Mən ondan doymuram, Yeldağı haqqı!

Borçalı ürəkdir, baş Kəpənəkçi, Borçalı tarixdir, daş Kəpənəkçi, Borçalı üzükdü, qaş Kəpənəkçi. Qaşın özünü yox, tozunu belə, Heç kəsə qıymaram, Yeldağı haqqı!

Oduna, közünə, hisinə qurban, Dumanına qurban, sisinə qurban. Yaxşılar qibləmdi, qibləgahımdı, Əgər pisi varsa, pisinə qurban, Şeytana uymaram, Yeldağı haqqı!

Hələ təzə-təzə açılır qatı, Dərindi yaddaşı, xalisdi zatı. Gecəsi nağıldı, axşamı dastan, Sevgisi dilimdə qoşma, bayatı. Onun taleyinə min kitab yazam, Döşümə döymərəm, Yeldağı haqqı!

Getdim Çin səddinə, mənimlə getdi, Peyğəmbər doğulan bir məmləkətə, Məkkə sərhədinə mənimlə getdi. Kəbənin içində adını çəkdim, Ucalıq həddinə mənimlə getdi. Onsuz keçirdiyim vaxtı-vədəni, Ömürdən saymaram, Yeldağı haqqı!

Gül kimi açılmış bənizim olar, Damlası böyüyüb dənizim olar. Qayıdıb Allahın yoluna gələr, Pisi də çevrilib əzizim olar. Kimsə bir daş atıb xətrimə dəysə, Sancaram başına Kəpənəkçinin, Xətrinə dəymərəm, Yeldağı haqqı!

Başını bəladan sovuşdurmamış, Adını adlara yovuşdurmamış. Ucaldıb eşqini, ləyaqətini, Tanrı dərgahına qovuşdurmamış Ölümü, əcəli qoymaram yaxın, Bez-kəfən geymərəm, Yeldağı haqqı! Min il də hüsnünə nəğmələr qoşam, Nurundan, sehrindən, tamaşasından, Doymaram, doymaram, Yeldağı haqqı!

2005, 1 fevral

Zəlimxan Yaqub
0şərh

Şərhlər

Hələ şərh yoxdur. İlk şərhi siz yazın.

Şərh yaz

Şərhlər yoxlanıldıqdan sonra yayımlanır.