Xəbər, ey dost

Bir səhər düşmüş idi yadıma diyar, ey dost, Can guşuna yetişdi binagəh xəbər, ey dost.

Tən mülkünün içində can durdu pərvaz edib, Şövq ilə edə nəgah özünü nisar, ey dost.

Səbrim səfinəsini sındırdı şövqün seli, Dəryayi-ümman saldı mataği-qərar, ey dost.

Yar vəsli-cəmalından hər dü cahan ki kamyab, Bəxtim müştərisinə qura var bazar, ey dost.

Əhli aləm qərq olmuş xərman-xərman gül içrə, On il gəzsəm, uğramaz, alnımdan bahar, ey dost.

Xoş baxmış cahan içrə, xoşlanmış aləm ondan, Aləmdə adam içrə mənadır qəhər, ey dost.

Fəraqi, göz yerindən ağlayıb qan rəvan oldu, Yerinə salar onu gər dəysə qubar, ey dost.